Πάει πολύς καιρός που το γέρικο σκιάχτρο ζει ξεχασμένο σ' ένα χωράφι που δεν καλλιεργείται πια. Κανείς δεν του μιλά, ούτε το νοιάζεται, κανείς δεν το υπολογίζει. Ακόμα και τα πουλιά που κάποτε έτρεμαν μόλις το έβλεπαν, τώρα άφοβα κάθονται πάνω του να ξαποστάσουν. Η ζωή του είναι άδεια, χωρίς νόημα, δίχως φίλους. Μα έχει κι αυτό καρδιά και θέλει συντροφιά. Έχει κι αυτό όνειρα και λαχταρά να δει καινούρια μέρη. Μια τρυφερή ιστορία για τον χρόνο που περνά, την ζωή που αλλάζει, την δύναμη της έγνοιας για τον άλλο.