Η μετάβαση από τον καπιταλισμό σε μια σοσιαλιστική κοινωνία δεν είναι υπόθεση λίγων δεκαετιών. Ούτε οι εργατικές επαναστάσεις είναι υπόθεση κάποιας μαγικής νύχτας των οδοφραγμάτων. Είναι κοινωνικές διεργασίες που κυοφορεί η σημερινή κοινωνία της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης με πρωταγωνιστή τον "ιστορικό νεκροθάφτη". Έχουμε δει την αυγή της εποχής των εργατικών επαναστάσεων και τη μεγάλη Οκτωβριανή που μας έδειξε τι μπορεί να πετύχει ένα επαναστατικό κόμμα ριζωμένο στις εργατικές πρωτοπορίες. Ο δρόμος για να συγκροτήσουμε την Αριστερά που αντιστοιχεί σε ένα τέτοιο μέλλον είναι μπροστά μας. Παραφράζοντας τον Μαρξ και την περιβόητη θέση του ότι οι άνθρωποι γράφουν ιστορία αλλά όχι μέσα σε συνθήκες της επιλογής τους, μπορούμε βάσιμα να πούμε ότι οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες χτίζουν την επαναστατική αριστερά, αλλά μέσα σε συνθήκες που καθορίζονται από τα πάνω και τα κάτω του κινήματος της εργατικής τάξης μέσα στις αναμετρήσεις της πάλης των τάξεων. Πριν από πενήντα χρόνια, τον Οκτώβρη του 1971, μια μικρή ομάδα επαναστατών ξεκινούσε την Οργάνωση Σοσιαλιστική Επανάσταση (ΟΣΕ) από την οποία προέρχεται το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (ΣΕΚ). Πρόκειται για μια μεγάλη διαδρομή που καλύπτει περίπου το μισό από τον αιώνα και πλέον που έχει περάσει από τη νικηφόρα εργατική επανάσταση στη Ρωσία το 1917 και την ίδρυση του ΣΕΚΕ στην Ελλάδα. Μια διαδρομή γεμάτη αγώνες, κρίσιμες καμπές και δύσκολες επιλογές, πάντα κάτω από τη σημαία της επανάστασης και του Σοσιαλισμού.